Haklıydım

 

Haklıydım Dünyalı. Hem de sonuna kadar. Ama o gün bunu kimse umursamadı.

Bir süredir üst üste çok büyük hatalar yapan ama ailedendir adı altında hayatımızda olan kuzenim ve eşi bir gün bize geldiler. Kuzenim ayının teki, sinir hastası, gerçek anlamda tedaviye ihtiyacı olan bir davardır. Eşi de altta kalmayan, kendince fedakarlıkları olan bir kadın. Hatta bu kadına bir isim koyalım çünkü ilerleyen zamanlarda buralarda bahsedeceğim kendisinden. Mesela adı Efsun olsun.
Bizim çekirdek ailemizde elbette eşimle ara ara atışmalarımız oluyor. Ama buna Çınar’ı şahit etmemek için çabalarız birbirimizi bir yerde durdururuz. Gel gör ki benim hödük kuzenimde böyle bir vasıf yok. Onun için herkes ona secde etmeli, sözünden çıkılmamalı. Ağa da paşa da o. Ama benim evimde değil, kimse kusura bakmasın.

Yedik içtik, Çınar salonda biz mutfakta muhabbete devam ederken misafir çiftimiz rutinlerinde olan kavgalarına başladılar. Kuzenimi uyardım.

“Abi bağırma, Çınar var.”

Devam etti.

Çınar yanımıza geldi gitti, onun yanında içeri geçtim telkin etmeye çalıştım ama kuzenim devam etti. Yine uyardım.

“Abi Çınar tedirgin oluyor, lütfen bağırma.”

Devam etti.

En son üçüncüye ben de sesimi yükselttim ve aynı cümlelerimi kullandım. Paşam döndü bana “Rahatsız oluyorsan gidelim o zaman Özgecim” dedi kinayeli bir şekilde. Ben de rahatsız olduğum ama asıl meselenin Çınar olmasından dolayı “böyle yapacaksan git” dedim.

Koptu kıyamet.

Üstüme yürümeler, ben kimmişim ki onu evden kovuyormuşum, saygısızmışım ıvır zıvır daha nice kelimeler.

Egoyu hissettin mi Dünyalı?

Ulan sığır, seni insan gibi uyardım derdimin çocuk olduğu belli kime neyin cakasını satıyorsun sen yani, hayırdır.

Ama günün sonunda ne oldu biliyor musun arkadaşım, eşim beni haksız buldu. Ben karı koca arasına girmişim, davar kuzenimi yükselmişim, yatıştırmamışım, saygısızlık etmişim, evden kovmamam gerekiyormuş falan filan.

Ben kimseyi kovmadım ki. Ona seçenek sundum o da bağırmayı seçip evden gitmeyi tercih etti. Olay bu kadar basit.

Adam gelecek benim evimde çocuğumla beni huzursuz edecek üstüne bir de üstüme yürüyecek ama haksız olan taraf ben olacağım öyle mi? İşte yazının başında dediğim gibi Dünyalı, sonuna kadar haklıydım ama kimse umursamadı.

Hayat arkadaşım dediğim adamın beni bir başkasına karşı ilk kez savunmayışı değildi bu. Beni milyon farklı açıklamalarıma rağmen anlamamış, hep haksız bulmuştu. Ama bana koyan ne biliyor musun Dünyalı.

Olabilir, benim düşünce yapım eşimle uyuşmuyordur ve ona göre haksızımdır, kabul. Ama ben “bok” da olsam elaleme beni “elmas” olarak göstermesi gerekiyor. Eve gelince bana yine Özge sen boksun diyebilir. O zaman bu kadar kırılmam. Beni dışarıda satıp, arkamdan konuşup üstüne bir de her yerde kendince yanlışlarımı millete anlatırsa ben de kimsenin yanında olup açıklarını kapatmam artık.  

Dünyalı, bu hikayede ben mağdur değilim. Aksine uyanmış biriyim. Sonraki hikayemde yataktan fırlayacağım. Bende kal!.