29 Haziran 2026 Pazartesi

İtiraf


“Beklentiler sadece üzer.”

Ben de uzun zamandır eşimden bir şey beklemiyorum zaten Dünyalı. Artık olacakları başından biliyorum ona göre gardımı alıyorum. Ha bu arada, selam 😊

Yeni bir kaybolmuşlukla yine karşındayım.

Benim ufaklık geçtiğimiz hafta geniz eti ve bademcik küçültme ameliyatı oldu. Kulağa küçük bir operasyon gibi geliyor ama minik kuşum beş yaşında olunca kaygı düzeyim de biraz artıyor tabii… Neyse ki sorunsuz hallettik ve toparladı.

Ama bu süreçte arka tarafta dağılan bir şeyler oldu.

Eşim, ameliyat günü belli olduğundan beri hastanede benimle refakatçi kalacağını söyledi durdu. Biliyor musun Dünyalı, buna tek bir an bile inanmadım.

 Sonra orada olay çıkmaması için hastane çantasına yine de ona ait birkaç parça eşya koydum. Girişte hastaneden refakatçi iznini de (utanmadan) aldı. Hesaba katmadığı bir şey oldu, odadaki koltuk pek rahat değildi. Açılıp genişlemiyordu ve istediği yumuşaklıkta da değildi. Hay Allah… Böylece hastanedeki üçüncü saatimizin sonunda “Ben eve gideyim, rahat edemem. Uyumam sizi de uyutmam.” Dedi.

Güldüm. Üzülemezdim çünkü olacakları ben zaten biliyordum.

Gelenler gidenler vs. derken artık akşamüzeri eşim de eve gitti ben minik kuşumla yalnız kaldım. Bademcik ameliyatlarında bilirsin ilk birkaç gün özel diyet yapılıyor katı sıcak şeyler vs. yenmiyor. Ama çocuk aç. Bir dondurmayla karın doymuyor. Süt almıştık onu vereyim dedim eşim giderken yanlışlıkla onu da götürmüş. Olabilir. Yoğurt veriyorlar ama bizimki ev yoğurduna alışık olduğu için yiyemiyor bir kaşık alıp bırakıyor. E antibiyotik saati geliyor, karnı aç… Önce kantine ulaşmaya çalıştım süt vs. alayım diye yok ulaşılamadı. Son çare eşime yazdım.

 “Alkol aldım, valla gelemem.”

Ne güzel hayat dimi Dünyalı.

Bak ameliyatın küçüğünde büyüğünde değilim. Ama biz hastanedeyiz ve benim ona bir şekilde ihtiyacım olabilir, onu geri çağırabilirim bu yüzden de evde de tetikte kalmak gerekir diye düşünüyorum. Tabii yine bir ben düşünüyorum. O akşam evden gelecek yoğurtla sütle evladımın karnı tıka basa doymayacaktı belki ama babası onu düşünüp evden kalkıp gelmiş olacaktı. Ben ve oğlum bir kez daha yalnız bırakılmamış olacaktık.

Kimin umurundaki? 

 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder